Na de kortebaan in Nijelamer en het NK kortebaan in Assendelft zijn we met de APPM crew weer richting Erfurt gegaan. In Erfurt zitten we een week en werken we richting de world cups in Heerenveen en Berlijn. Bij deze world cups kan ik me plaatsen voor de WK afstanden in Heerenveen, een moeilijk opgave maar niet onmogelijk. De vorm is na de natuurijsperiode iets verdwenen en daarom is deze week in Erfurt lekker om goed te trainen en te rusten. Ik ga er weer alles aan doen om op mijn thuisbaan in goede vorm te verkeren. 

Maandagavond heb ik in Assendelft mijn Nederlandse kortebaan titel geprolongeerd! In de finale versloeg ik Ronald en Michel Mulder en Pim Schipper. Door 3 ritoverwinningen ben je automatisch kampioen.

De ijsvloer is Assendelft was perfect geprepareerd en gaf het kampioenschap een stukje extra. Ook met veel publiek langs de kant verdient de organisatie een dikke pluim! 

Gisteravond vond de eerste kortebaan wedstrijd van deze winter plaats in het Friese Nijelamer. Tussen Heerenveen en Wolvega  ging ik voor de winst, deze wedstrijd had ik nog nooit gewonnen. Zoals elke krant haal ik ook even mijn vader en heit erbij, want dat is met natuurijs wel een trending topic. Niks ten nadele van mijn vader natuurlijk, maar wij zeggen altijd we leven nu en niet vroeger. En toch vond ik het deze keer ontzettend mooi dat ''we'' weer samen genoemd werden, deze wedstrijd had mijn vader al eens gewonnen. En na het Nederlands en Fries kampioenschap was dit nog de enige echte wedstrijd die hij wel en ik niet had gewonnen. En na gister staan we als kortebaan specialisten gelijk! Een leuke constatering en dan zijn we volgens mij wel zo'n beetje klaar. Na deze kampioenschappen, PR's en noem maar op ben ik mijn vader voorbij. Maar..... de Elstedentocht! Daar bevalt nog niet tegenop te boksen, en laten we dat maar even mooi zo houden.

Mocht het NK kortebaan er komen dan ben ik van de partij en ga ik er alles aan doen om mijn titel te verdedigen! Ik hoop dat er een mooi deelnemersveld naar het NK komt en dan er een mooie ijsvloer ligt. Naar alle waarschijnlijkheid zal het aanstaande maandag worden vereden in Assendelft. Later meer natuurlijk.

Ja! goede vraag, wat als ik was blijven staan in de laatste bocht op de 500 meter in Salt Lake City. De stad waar ik een dag eerder mijn eerste 34er schaatste, iets wat niet veel schaatsers kunnen zeggen. Hiervoor doe je het niet, je wil altijd meer en alles eruit halen wat er in zit. Deze keer zat er voor mijn gevoel meer in en zo vertrok ik ook, die japanner wou ik pakken! Vol overtuiging ging ik die laatste bocht in, zonder angst en zonder na te denken over wat als. Maar helaas en voor ''als'' koop je niks, volgende keer beter. Van veel mensen heb ik positieve reacties gehad, mensen zagen me winnen en sommigen waren kritisch met dezelfde tijd als de japanner. Dit laat ik lekker voor wat het is, mijn doel was en blijft om in Heerenveen en Berlijn goed te zijn. Daar wil ik me proberen te plaatsen voor de WK afstanden in eigen huis, mijn thuisbaan! Alleen Sijtje vd Lende beschikt over een glazen bol en vertelde mij vanochtend dat ze voor die bocht als wist dat ik zou vallen. Nou heeft Sijtje heel veel verstand gehad van schaatsen en sluit ik me maar bij haar aan, ze zal wel gelijk hebben. Maar die andere reactie's van positief naar reeel deden me veel beter. Zoals mijn eigen trainer simpel zegt, het ging super, het hoort erbij en de volgende keer beter! Klaar want je doet er toch niks aan, iedereen maakt dit een keer mee. Ik mag blij zijn dat ik er niks aan over heb gehouden. 

Maar toch jammer, want die snelle baan ligt niet bepaald om de hoek. En zo stond ik er ook in voorafgaand aan de world cup. In Heerenveen en Berlijn wil ik vlammen!!

Momenteel ben ik alweer thuis en worstel ik behoorlijk met mijn jetlag, wat heb ik mij zelden zo slecht gevoeld en om 4u in de middag is het eindelijk een beetje over. Het schaatsen gaat wat minder en ik train alleen, de rest van mijn ploeg verkeerd momenteel in topvorm in Calgary. Ik ben erg verheugd naar hun resultaten, ik sta te springen om het WK te gaan kijken! Ik ben naast ploeg en trainingsgenoot ook echt liefhebber en fan, Hein en Sjoerd gaan het namens onze ploeg doen. Zo zie je maar dat onze ploeg erg allround op de sprint is want naast Hein en Sjoerd is Michel reserve. Mocht Michel invallen dan zal hij het ook zeker goed doen, ook Michel rijdt momenteel erg sterk! Een specialist zoals ik doe niet mee voor de plekken aan het WK, dat betekend zoals nu even alleen trainen. 

Van Hein en Sjoerd weet ik dat ze goed zijn. Vorige week reden ze beide erg goed maar kon het allemaal nog iets soepeler en fijner. De coordinatie en het gevoel hadden nog een weekje nodig om optimaal te zijn. Hier had iedereen een beetje last van maar eerder naar Amerika afreizen zou iets teveel van het goede zijn. Vandaar dat ik erg veel zin heb om te kijken, de jongens staan er goed voor. Een verdienste van onze trainer!! Zijn benadering van sport is fantastisch en dat brengt ons naar deze resultaten, we hebben het daarnaast ook erg gezellig! We staan er lekker los in, genieten en halen het beste uit ons zelf. 

Dus allemaal kijken, zaterdag en zondag om 20.00 uur voor de buis! 

Aankomend weekend staat de world cup in Salt Lake City op het programma. Voor veel deelnemers de laatste test voor het WK sprint in Calgary volgende week. Voor mij gewoon weer een belangrijke wedstrijd! Ik zal twee keer een goede 500 meter willen schaatsen en dan maar zien waar het in resulteerd. 

Vandaag heb ik voor het eerste op het ijs gestaan hier, vorige week hebben we met ons team getraind in Calgary. Daar is het als sporter iets beter vertoeven en heb je minder reis tijd naar de ijsbaan. Hier zitten we al bijna 30 minuten in de bus waar we in Calgary na 100 meter lopen er al waren. Toch is het ijs hier een stuk beter! de startjes vandaag liepen erg lekker en ik kijk ontzettend uit naar aankomend weekend. Daarna vlieg ik richting huis en de rest van mijn team naar Calgary. 

Op beide dagen beginnen de wedstrijden om 12 uur lokale tijd, 20.00 uur NL tijd. 

Inmiddels zit ik al 2 dagen in het mooie Canada, Calgary. Een plek waar je als schaatser echt geweest moet zijn, waarom? Gewoon omdat het hier heel fijn is om te zijn. Goede omstandigheden en een fijne sportcultuur om in te trainen. Daarnaast is er altijd wel iets leuks te doen, dit kan ook een grote valkuil zijn! Alle shopping malls langs voor nieuwe gadgets, kleren en koffie drinken bij de starbucks. Dat alles kan je de kop wel eens gaan kosten, iets wat ik na mijn eerste bezoek hier te weten ben gekomen. Ik was minder goed met mijn eten, drinken en arbeid rust verhouding bezig zoals ik dat thuis wel zou doen. Alles was gaaf en veel dingen goedkoop dus daarom was ik elke dag niet in het hotel te vinden, dit kwam ook doordat het al eind maart was. Maar wat hier ook heel goed kan is hard schaatsen, maar dan moet je er wel naar leven. Rusten, eten, trainen en ontspanning zoeken dicht bij of in het hotel. Die balans hoop ik deze keer wel te vinden, dat neemt zeker niet weg dat ik geen bezoekje pleeg aan de winkelcentra's. Deze ga ik in het begin opzoeken en dan heb ik ze weer gezien, klaar! 

Het schaatsen gaat eerst even wat vreemd na zo'n lange reis maar vandaag ging het al een stuk beter. Na de kracht even iets snels op het ijs en klaar, geen lang verhaal van maken. Een sprinter streeft naar kwaliteit, iets wat ik dit jaar heb geleerd. Ik ben hier ook met een ander doel dan mijn teamgenoten, hun willen een week na de world cup in Salt Lake City vlammen in Calgary tijdens het WK sprint. Dit wil ik een week eerder doen in Salt Lake dus veel werk zal ik hier niet doen, fit en scherp worden. Het seizoen is tot nu toe geweldig maar ik zou het graag nog wat mooier willen maken met wat mooie resultaten, dit kan ik het beste doen om goed voor mezelf te zorgen zoals ik eerder al aangaf, dan komt de rest vanzelf.